دانم ,نابود

دیگر حتی فرصت دروغ هم برایم باقی نمانده است

وگرنه چشمانم را می بستم

و به آوازی گوش میدادم

که در آن دلی می خواند

من تو را

او را

کسی را دوست می دارم !

حسین پناهی‬

 

 

ﺁﺩﻣﻬﺎ ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻰ ﻛﻨﻨﺪ …

ﺍﺯ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺎﻯ ﺧﻴﻠﻰ ﺩﻭﺭ …

ﺍﺯ ﺗﻪِ ﻧﺴﺒﺖ ﻫﺎﻯ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ …

ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺟﺎﻳﻲ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ

ﺑﺎﻳﺪ ﻛﻨﺎﺭ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ !!!

 

 

همچون مسافری

از پس سال های دور ، پشت در خیالت مانده ام …

یک شب  مرا مهمان خواب و خیالت نمی کنی ….؟!

سید حسین دریانی‬

 

 

حالا دیگر نیست !

دیگر زمزمه های خواندنش در کنار من نیست

شاید …

شاید باید ، بایدها را نابود کرد …

اشک تمساح ها را نابود کرد

طلوع من ها را نابود کرد ،

زیرا دیگر غروبی پر نمی زند تا

موقع رفتن من فرا رسد.

 

 

نمی دانم آخر تکلیف این سکوت چه می شود؟

نمی دانم غبار این تنهایی چرا بر دل من نشسته است؟

نمی دانم من چرا اینم؟

چرا آن نیستم؟!

نگاه می کنم به اطرافم …

چرا نمی دانم های من یک جا جمع شده است؟!

 

 

   لعــــــنت به ساعتهــــایی که جــــلو نمیروند،

خوابـــــــــ می مانند ،

کار نمــــــی کنند ،

 کوک نمی شــــــوند ،

عقبــــــ می مانند ،

و از رفتن خســـــته میشوند

 این بــــلاها از وقتی به ســــر آدمـــــ  مــی  آید  

که منـــتظر کسی باشـــــی که

دوســــــ ــــــ ــــش داری

 

 

 

امــــــــروز  دلمـــــ   برای داشـــــتنتـــــــ 

 

                  پــــــر که نه ...

 

پـــــرپر  میزنــــد ...

 

               برای بــــودنتـــــــــــ

 

بــــــرای آغوشتـــــــ  

 

               اینکه ســـرم را بگذارم روی شــــانه اتــــــــــ 

 

                                                    بعد ببینی کـــــــه چطور  

 

                                 با همین شانه اتـــــــــ آرام میــــــگیرم 

 

                       امــــروز دلمــــــــــ خیـلی "تـــــ ــــ ــــو" را مــــــیخواهد 

 

                خیـلیــــــــــــــــ 

 

منبع اصلی مطلب : جملات احساسی و سنگین
برچسب ها : دانم ,نابود
اشتراک گذاری: این صفحه را به اشتراک بگذارید

آینا گروه : آرامش 67